# stage to share their knowledge and experiences.

ผมเตือนตัวเองวันละร้อยๆ ครั้ง

หนังสือ โลกใบนี้เมื่อวันวาน

ผมต้องขอบคุณ คุณพ่อ ที่มักจะพาผมไปทำงาน เมื่อครั้งเด็ก ๆ ผมถูกอบรมสั่งสอน จากบุคคลที่เรียกว่าเจ้านายของ คุณพ่อ ที่สอนให้รู้จักคำว่า

ขอบคุณ

ตั้งแต่เด็ก ๆ จนถึงปัจจุบัน สิ่งที่จะรับอยู่เสมอ คือ โอกาส ถึงแม้ว่าบ้างครั้ง ผิดพลาด ผมจะพยามๆ แก้ไขปรับเปลี่ยนพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นอยู่เสมอ สมกับโอกาสที่ได้รับมา ตลอดพอโตขึ้นในระดับหนึ่ง ผมเคยถามพี่คนหนึ่งที่เคยให้โอกาสผมว่าแล้วผมจะตอบแทนสิ่งนี้ให้กับพี่ได้อย่างไร ได้รับคำตอบกลับมาว่า เดย์ก็ทำสิ่งเดียวกับสิ่งที่พี่ทำให้เดย์ไง ผมเริ่มจากสิ่งง่าย ๆ ที่เรียกว่า

ขอบคุณ

ไม่ว่าสิ่งนั้น ผมเป็นผู้ได้รับ หรือ ผมเป็นผู้ให้ ประโยคต่อท้ายจะสิ้นสุดด้วย คำว่าว่า ขอบคุณเสมอ จากนั้นผมพยามที่จะตอบแทนสิ่งที่ผมได้รับมาตลอด

ผมยกตัวอย่างแบบง่าย ๆ ที่ทุกคนสามารถช่วยกันทำได้ เช่น Local Guides เป็นสิ่งที่เราช่วยชาติบ้านเมืองแบบง่าย ๆ โดยที่ทุกคนไม่เสียเงินแม้แต่บาทเดียว

Local Guides

สิ่งที่ดีใจมากกว่านั้นคือ การตอบกลับแค่ ขอบคุณ มากกว่า level ที่ได้รับจาก google เพราะคนเรา ต่างก็ต้องพึ่งพา และ แบ่งปัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีงาม ดั่งคำที่ว่า

บุคคลใดก็ตามที่มัวคำนึงแต่ชีวิตของตนและมองไม่เห็นคุณค่าของชีวิตมนุษย์ผู้อื่น ไม่เพียงเป็นบุคคลที่โชคร้ายเท่านั้น แต่ยังเป็นบุคคลที่เกือบไร้คุณสมบัติในการมีชีวิตอยู่อีกด้วย– อัลเบิร์ต ไอสไตน์

เมื่อครั้งที่โตขึ้นมาในอีกระดับ สิ่งหนึ่งที่ผมทำอยู่เสมอคือการให้ โอกาส สำหรับคนที่มีความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบไหนก็ตาม เช่น น้องชิน คือ นักเรียน โรงเรียนผมได้ไปช่วย ค่ายอาสา https://www.facebook.com/BeYouDoIT ใครสนใจผมแนะนำที่นี้เลย ติดต่อ พี่ เม้ง

หลังจากกลับอาสาไม่นาน ผอ อนันต์ ประวัง ได้โพสมาในกรุ๊ปค่ายอาสา ต้องการขอความช่วยเหลือให้น้องชินได้สามารถไป audition ที่ work point เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ผมไม่ลังเลที่จะบอกว่าเดี๋ยวผมจัดการให้เองครับ ยังมีอีกมากมายตลอดชีวิต ทำให้ผมนึกถึงคำกล่าวของ – อัลเบิร์ต ไอสไตน์ ที่ว่า


แนวความคิดหรืออุดมการณ์ที่จุดประกายให้ผมก้าวเดินไปข้างหน้า
และกระตุ้นให้ผมเกิดความกล้าหาญใหม่ๆ
ในการเผชิญหน้ากับชีวิตด้วยความสดชื่นแจ่มใส
ก็คือ ความจริง ความดี และความสวยงามของชีวิต


ขอบคุณทุกประสบการณ์ในการแบ่งปัน


คุณค่าหรือคุณความดีของมนุษย์อันแท้จริง
จึงอยู่ที่ว่าเขาสามารถถ่ายทอดความรู้ที่มีอยู่
เพื่อช่วยยกระดับคุณภาพเผ่าพันธุ์และ
ชีวิตมนุษย์ได้มากน้อยแค่ไหน

เรื่องเล่าจากประสบการณ์ไม่ว่าจะดีจะร้ายอยู่ที่วิจารณ์ของผู้อ่านที่จะคิดด้วย กุศลจิต อกุศลจิต ผู้เขียนไม่สามารถห้ามความคิดใดๆได้ ผู้อ่าน​ ​อ่านแล้ว เป็นประโยชน์​ ผู้เขียนก็ขอบคุณ ถ้าสิ่งนี้ทำให้ผู้อ่านเกิด….ก็ขอน้อมรับ เพราะมันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ 

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest